Endonezya Nedir

Endonezya Güneydoğu Asya’da devlet. Yüzölçümü 1.919. 270 km2, nüfus 148.470.000.Endonezya  Başkenti Cakarta. Doğal ortam: Endonezya bir adalar ülkesidir. 992’si ısız olmak üzere 13.662 adadan oluşan ülkenin batı-doğu uzunluğu 5.000 km. kuyey-güney genişliği 2.000 km kadardır.

Bu binlerce adadan yedisi (Cava, Sumatra, Kalimantan (Borneo’nun Endonezya’ya ait bölümü), Sulavezi (Selebes), Moluk Adaları, Küçük Sunda Adaları ve Irian Barat (Batı Yeni Gine) ülke yüzölçümünün ve nüfusunun büyük bir kısmını içerir. Çok değişik görünümde olan adaların hemen hemen hepsi dağlıktır. Bazılarında günümüzde de zaman zaman püsküren yanardağlar vardır, özellikleHint Okyanusu kıyısında (Sumatra, Cava, Flores) bulunanlar sık sık püskürmektedir.

Volkanların sayısı 600 kadar olup, çoğu etkin durumdadır. Ovalar azdır (Su-matrna’nın kuzeyi, Kalimantan’-ın güneyi) ve insan sağlığına zararlı bataklıklar durumundadır. Ülkede nemli ve sıcak bir tropikal iklim egemendir, mevsimler arasında sıcaklık farkı çok azdır. Yağış miktarı musonların durumuna göre yer yer değişik olmakla birlikte hiçbir yerde 1 m3’ün altına düşmez. Sürekli nem nedeniyle ülkenin büyük bir bölümü, bazı adaların ta-mamı (Kalimantan, Irian Barat) sık ormanlarla kaplı olduğundan ancak volkanik kayaların üzerinde oluşan topraklarda tarım yapılabilmektedir.

Endonezya Nüfus: Km2’ye 77 kişi düşen ülkede nüfus dağılımı dengesizdir. Adalar arasında oldukça büyük fark vardır. Bazı adalar ya ıssız ya da ormanlarda yaşayan ve av-cılık-toplayıcılıkla geçinen az sayıda yerli kabilelerle (Kali-mantan’da Dayak, Irian Barat’ta Papu kabileleri) doludur; bazılarında da maden (petrol) üretimi nedeniyle yeni yerleşmeler vardır.

Buna karşılık bazı adalar (Cava Bali) aşırı ölçüde kalabalıktır. Nüfusun büyük bir hızla artması ülkenin en büyük sorunudur. Ayrıca artan nüfusun seyrek bölgelere yerleştirilmesi için yapılan çalışmalardan da bir sonuç alınamamıştır. Kentleşme oranı düşük olan Endonezya’da nüfusun % 20’si kentlerde oturur. Kentlerin yoğun olduğu adalar ise Sumatra ve Cava adalarıdır.

Endonezya Ekonomisi : Ülkenin temel ekonomisi tarıma dayalıdır. Nüfusun yüzde 80’i kırsal kesimde yaşadığından çalışan nüfusun dörtte üçü tarım alanındadır. Tarım alanları ülkenin ancak onda birini kaplar. En önemli tarım ürünü, temel besin olarak pirinçtir. (yılda 25 milyon ton). Pirinç dağların yamaçlarındaki sulanabilir alanlarda, özellikle Cava Adası’nda yetiştirilir.

Yüksek verime karşın hızlı nüfus artışı yüzünden üretim yetersiz kalmaktadır. Nüfusun az olduğu yerlerde, ormanlardan açılan alanlarda manyok, patates ve pirinç ekilmektedir. Buralarda verim düşük olduğu gibi ormanlar-dan açılan topraklar da kısa sürede verimsizleşmektedir. Sanayi bitkileri de tarımda önemli yer tutar. Endonezya doğal kauçuk üretiminde dünyada ikinci sırayı alır (î milyon ton). Ondan başka şeker kamışı (1,5 Mt şeker), soya (0,5 Mt), kahve, çay, palmiye yağı ve tütün üretimi önem taşır. Balıkçılık da önemli bir gelir kaynağıdır (1,5 Mt). Ormanlar yoğun olmasına karşın henüz değerlendirilmemiştir.

Endonezya’da Hollandalıların işletmeye açtığı pek çok maden vardır. Geçmişte önemli olan kalay ve boksit üretimi günümüzde yerini petrole bırakmıştır (yılda 80 milyon ton petrol). Başlıca petrol yatakları Sumatra, Kalimantan ve Sunda adalarındadır. Bakır, nikel ve manganez rezervleri de önemlidir, ancak yeni işletilmeye başlanmıştır. Hidroelektrik potansiyelden yararlanı-lamamaktadır. Sumatra ve Ca-va’daki büyük kentlerde bazı sanayiler bulunmaktadır (tekstil, montaj, besin sanayileri).

Bu nedenle ülke dışarıya sürekli hammadde (petrol, kauçuk, kalay) satmakta, buna karşılık makine ve tüketim malları satın almaktadır. Doğal zenginliklerin bol oluşu dış ticarette fazlalık sağlamaktadır. Ülkenin dış ticaretinde ön sıraları Birleşik Amerika ile Japonya alır. Tarih: Endonezya’ya ilişkin ilk sanskritce yazılı metinler lö 5. yüzyıla kadar uzanır. Yazıdan da anlaşıldığı gibii ülke uzun yıllar (14. yüzyıla kadar) Hint etkisinde kalmıştır. 14. yüzyılda Hint dinleri (Brahmacılık, Buda-cılık) geriler, Müslümanlık yaygınlaşır, Ülke 16. yüzyıldan itibaren Avrupalıların istilasına uğrayarak, bir Hollanda sömürgesi oldu.

Hollanda yönetimi ikinci Dünya Savaşı sonrasına kadar sürdü. 1941’de Japon işgali sırasında Endonezya bağımsızlığını ilan etti (1945). Ahmet Sukarno’nun yönetiminde yansız bir politika izlenmeye başlandı. Sukarno’nun bu tutumu islamcı Parti ile arasının açılmasına neden oldu. 1965’te Sukarno bir darbe ile yönetimden uzaklaştırıldı. 1967′ de başbakan, 1968’de Cumhurbaşkanı olan general Suhar-to’nun yönetiminde "yeni bir düzen" kuruldu.

Batı yanlısı, antikomünist ve Çin aleyhtarı bir tutum benimseyen Suharto yönetimi, 1976’da Portekiz’in ter-kettiği Timor Adaşım da ülkeye kattı. Timor ülkenin 27 nci eyaleti oldu. Suharto 1978’de üçüncü kez beş yıllık bir dönem için cumhurbaşkanı seçildi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.