Rüku Nedir Vikipedi Kısaca

Rüku

Sponsorlu Bağlantılar

RÜKÛ’

Eğilme, namazda kıraetten sonra eğilerek
baş ile arkayı düz bir vaziyete getirme anlamında bir
fıkıh terimi. Rüku’, namazın rükünlerinden biridir ve
farzdır. Rüku’da eller dizlere kadar varır. Ayakta namaz
kılan bir kimsenin yalnız başını eğmesi
yetmez. Arkasını da eğerek başı ile arkası düz
bir şekilde olması gerekir. Namazda rükû’u tam yapmayan kimse
kıyama daha yakınsa rükû’ yapmış sayılmaz. Rükû’
durumuna daha yakınsa rükuu sahih olur. Rükû’da dizler dik tutulur,
eller diz kapaklar üzerine konur ve el parmakları diz
kapaklarını kavrar. Oturarak namaz kılan bir kimse
alnı dizlerinin hizasında olacak şekilde
sırtını eğmelidir. Rükû’a varmış gibi
kambur olan bir kimsenin rükû’ için başını biraz
eğmesi gerekir. Kamburluğu rüku sayılmaz. Cemaatle namaz
kılarken imama rükuda yetişen kimse ayakta tekbir alır
sonra rüküya gider. Rükû’a yakın bir şekilde tekbir
alırsa namazı fasit olur. Bu durumda iftitah tekbiri ve rükû’
tekbiri için yalnız bir tekbir yeterlidir.

İmama rükû’da yetişen bir kimse o rekâta
yetişmiş sayılır. İmamdan önce rükû’a varan ve
daha imam rükû’a gitmeden önce rükû’dan başını
kaldıran bir kimse bu rükû’u imamla birlikte tekrar etmese namazı
fasit olur. Rükû’da en az üç defa "sübhane rabbiyel-azîm",
Rüku’dan doğrulurken, "Semi’allahü limen hamideh", ayakta
iken de "Rabbenalekel hamd" demek sünnettir (Büyük İslam
İlmihali, 106, 125-126).

Ahmed ARPA



yorumlar:

Hiç Yorum Yapılmamış!

yorum yapmak ister misin?